Ο Μιχάλης Γρηγορίου γίνεται ο τρίτος προπονητής που κάθεται φέτος στον πάγκο του Άρη και αναλαμβάνει μια αποστολή που μοιάζει περισσότερο με… διαχείριση κρίσης παρά με κανονική τεχνική δουλειά. Με ελάχιστο χρόνο μπροστά του και λίγα παιχνίδια για να αλλάξει την εικόνα, καλείται να συμμαζέψει μια κατάσταση που έχει ξεφύγει τόσο αγωνιστικά, όσο και σε επίπεδο αποδυτηρίων. Η ομάδα δεν προβληματίζει μόνο λόγω αποτελεσμάτων. Στο εσωτερικό της είχε παγιωθεί η αίσθηση ότι ο προηγούμενος προπονητής είχε χάσει την επιρροή του, με τις σχέσεις του με αρκετούς παίκτες να είχαν περιοριστεί στο απολύτως τυπικό. Το κλίμα δεν ήταν λειτουργικό και αυτό αποτυπώθηκε και στο γήπεδο. Γι’ αυτό και ο Γρηγορίου, από την πρώτη στιγμή, επέλεξε να ξεκινήσει από το πιο κρίσιμο κομμάτι: την επαφή με τους ποδοσφαιριστές. Να τους πείσει ότι, παρά τα στενά περιθώρια και τα όχι ιδιαίτερα ευνοϊκά…






