Η ΠτΔ σε δήλωση της στα Καλάβρυτα για την επέτειο του Ολοκαυτώματος φαίνεται ότι… ξέχασε την “εθνικότητα στις επανορθώσεις” και παρέλειψε κάποιες σημαντικές νομικές φράσεις που αφορούν τις απαιτήσεις της Ελλάδος κατά της Γερμανίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις.
Χωρίς δικαιολογίες αυτό που διέπραξε η Πρόεδρος της Δημοκρατίας με το μήνυμά της την Κυριακή για την επέτειο του Ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων. Η ούτως ή άλλως μικρή σε έκταση δήλωση της για την μαύρη επέτειο, είχε μια κατάληξη σοκ . Την περίεργη αναφορά της στο ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων.
Πιο συγκεκριμένα η κυρία Σακελλαροπούλου δήλωσε : ”Η σφαγή των Καλαβρύτων, η μεγαλύτερη ναζιστική θηριωδία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου σε ελληνικό έδαφος, έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στην ιστορική και συλλογική συνείδηση του λαού μας. Ένα ειδεχθές και αποτρόπαιο γεγονός, που όχι μόνο προκαλεί βάναυσα και τραυματίζει ανεπανόρθωτα το ανθρώπινο αίσθημα, αλλά μας καλεί, κάθε χρόνο, τη μέρα της επιστροφής μας στον τόπο του μαρτυρίου, σε εγρήγορση για τη θωράκιση της δημοκρατίας μας, στην Ελλάδα και την Ευρώπη, από τους εχθρούς της, τους επιγόνους του φασισμού και του ναζισμού. Στη μνήμη της αδικοχαμένης και ηρωικής γενιάς των Καλαβρυτινών παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης.”
Ας προσέξουμε την κατάληξη της δήλωσης της : ” Παραμένει ενεργός ο δίκαιος αγώνας της επανόρθωσης”. Πίσω από κάθε λέξη υπάρχει και μια παγίδα που οδηγεί στην αρχή εγκαταλείψεως της πάγιας εθνικής θέσεως. Ιδού γιατί: Είναι λάθος η διατύπωσις ” παραμένει ενεργός ο αγώνας”. Όλοι οι προκάτοχοι της κυρίας Σακελλαροπούλου, Στεφανόπουλος, Παπούλιας, Παυλόπουλος διακήρυσσαν ότι ” οι απαιτήσεις της Ελλάδος κατά της Γερμανίας για το κατοχικό δάνειο και τις επανορθώσεις είναι νομικώς ενεργές και δικαστικώς επιδιώξιμες ”. Από τις ” ενεργές απαιτήσεις” του χθες φθάσαμε στην νέα αόριστη Προεδρική διατύπωση περί ” ενεργού αγώνα”.
Η κυρία Σακελλαροπούλου στην δήλωση της κάνει επίσης λόγο για ” επανόρθωση”. Όχι για ” επανορθώσεις ”. Αλλάζει πλήρως η νομική έννοια. Και βεβαίως με την δήλωση της διαγράφει δύο ακόμη λέξεις που θα έκαναν τον Μανώλη Γλέζο να σηκωθεί από τον τάφο του. Διαγράφει τις λέξεις ” κατοχικό δάνειο”. Και το κορυφαίο όλων ! Η …ασθενούς μνήμης κυρία Σακελλαροπούλου λησμονεί να αναφέρει την εθνικότητα των επανορθώσεων – επανορθώσεως κατ αυτήν- και την εθνικότητα των διεκδικήσεων . Δεν τολμά να χρησιμοποιήσει τον όρο ” γερμανικές ”. Τον διαγράφει. Ούτε βεβαίως αναφέρει τον όρο ” απαιτήσεις ελληνικές ”.
Η αρχηγός του Ελληνικού Κράτους δεν προσδιορίζει τις επανορθώσεις ως ” γερμανικές” , δεν τις θεωρεί ” απαιτήσεις νομικώς ενεργές” και ” ελληνικές” αλλά ” ενεργό αγώνα” αορίστως .
Δυστυχώς η ”εκτροπή” που επισημαίνουμε δεν είναι νέα. Καθ΄ όλη την διάρκεια του πρώτου χρόνου της θητείας της η Πρόεδρος είναι πλειστάκις υπότροπη. Άλλοτε ξεχνά χώρες, άλλοτε έννοιες και σύμβολα σημαντικά για τον ελληνισμό, άλλοτε προβαίνει σε διατυπώσεις άκρως παρεξηγήσιμες. Την μία μεταβαίνει στην Θράκη την ημέρα που ο Ερντογάν μετατρέπει την Αγία Σοφία σε τέμενος και μιλά χλιαρά για ” εξ ανατολών γείτονα”. Δεν τολμά να προφέρει την λέξη ” Τουρκία”. Την άλλη μεταβαίνει στο Αγαθονήσι και λέει στους κατοίκους του ότι ” είστε μακριά από την ηπειρωτική Ελλάδα ”.
Την επομένη αντικαθιστά σε μήνυμα της για την 25η Μαρτίου την λέξη ” οθωμανικός ζυγός ” με την λέξη ” δεσποτισμός” ενώ παραλείπει την λέξη ” Έθνος”. Την μεθεπομένη πηγαίνει στην Κύπρο και χαρακτηρίζει το Κυπριακό απλώς ” εθνικό θέμα της εξωτερικής μας πολιτικής” ενώ η πάγια θέσις είναι πως αποτελεί” θέμα διεθνές και ευρωπαϊκό” ( στο τέλος το κατάλαβε) . Κάνει λόγο επίσης για ”διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία” κάτι που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απέρριψε σε Σύνοδο Κορυφής γιατί παραπέμπει σε ” συνομοσπονδία”.
Εφημερίδα “Εστία”:
Ἡ «Ἑστία» ἐπεχείρησε μέ αἰτήματα πού ἀπηύθυνε στό γραφεῖο τῆς Προέδρου νά ἔχει μία συνάντηση μαζί της, προκειμένου νά γνωρίζει τίς θέσεις της ἐπί ὅλων αὐτῶν, καθώς ἡ κριτική πού τῆς ἀσκοῦμε δέν ἐκκινεῖ ἀπό προσωπικές συμπάθειες ἤ ἀντιπάθειες ἀλλά ἀπό (ἐθνική) θέση ἀρχῆς. Δέν κατέστη δυνατή ἡ ἐπικοινωνία μας. Ἕτερον ἑκάτερον ὅμως. Ἐν τέλει, τά κείμενα ἀρκοῦν. Δυστυχῶς ἡ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κατά τόν πρῶτο χρόνο ἀσκήσεως τῆς θητείας της δέν κατάφερε νά προσεγγίσει τό ἄλικο αἴσθημα. Ἀναδιατυπώνοντας ἐπί τά χείρω μάλιστα ἐθνικές θέσεις δεκαετιῶν ἀποξενώθηκε μέ τό «καλημέρα» ἀπό τήν πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων. Ἔχει ὅλο τόν καιρό νά βρεθεῖ στήν σωστή πλευρά τῆς ἱστορίας. Δέν εἶναι ἀργά.
Πηγή: Εστία
