Συνέντευξη στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο
“Μου έδωσε ραντεβού στον χώρο εργασίας της. Ίσως γιατί εκεί αισθανόταν πιο σίγουρη. Περίμενα να δω ένα πλάσμα σοκαρισμένο. Έκανα λάθος. Ήταν βαθιά πληγωμένη. Αηδιασμένη γι’ αυτό που της συνέβη. Κυρίως όμως αποφασισμένη να μιλήσει. Αισθάνθηκα αμήχανα στην αρχή. Δεν ήξερα από πού να αρχίσω. Σου έδινε την εικόνα κάτι εύθραυστου που, αν το άγγιζες σε λάθος σημείο, μπορούσε να σπάσει. Η πείρα μου φάνηκε αδύναμη να με βοηθήσει και αναγκάστηκα να καταφύγω στο ένστικτό μου. Άφησα την ψυχή μου να με οδηγήσει. Είχε μια άλλη ομορφιά η Γεωργία. Εκείνη της αθωότητας που σε αφοπλίζει.
Κάποια στιγμή πάνω στην κουβέντα ξεστόμισε κάτι που με έκανε ράκος: «Όταν πήγα στο πάρτι με μια φίλη μου είδα κόσμο που δεν μου άρεσε. Λίγο κυριλέ. Το συζητήσαμε και αποφασίσαμε να καθίσουμε μόνες σε μια γωνία, μέχρι τη στιγμή που με κέρασαν ένα ποτό. Είχα πιει σαμπάνια και εκείνο που με κέρασαν δεν ήξερα τι είναι. Η φίλη μου ζήτησε να φύγουμε και εγώ σκέφτηκα “πρωτοχρονιάτικα να πάω πού;”. “Εσύ θα γυρίσεις στο σπίτι με την οικογένειά σου”, της είπα. “Εγώ δεν έχω κανέναν. Μόνο οι τοίχοι με περιμένουν”. Από την αστυνομία έμαθα ποιοι ήταν οι τρεις που με άρπαξαν στο ασανσέρ όταν προσπάθησα να πάω στο δωμάτιό μου. Οι δύο ήταν οι αδερφοί Λεβέντη».”
Υπήρχε ωστόσο και τρίτο άτομο, σύμφωνα με δικές μας πληροφορίες, ο γιος ενός εφοπλιστή από τον Πειραιά (Κ. Περογιαννάκης). Μου είπε πράγματα που δεν περίμενα να ακούσω. Την ενημέρωσαν ότι θα πάρουν αίμα για την τοξικολογική εξέταση, που τελικά δεν πήραν. Ο ιατροδικαστής την είδε μετά από τρεις ημέρες… Την εισαγγελέα και την ανακρίτρια τις είδε από την Πρωτοχρονιά, την ημέρα του συμβάντος, στις 14 του μήνα, και εγώ ερωτώ: Εάν επρόκειτο για την κόρη ενός εισαγγελέα ή ενός βουλευτή, θα τηρούσαν τους ίδιους χρόνους; Έτσι άφησαν τον, επί τρεις ημέρες κρατούμενο στην Ασφάλεια, Λεβέντη να φύγει για την Αθήνα. Το ρεπορτάζ τώρα αρχίζει.
Ναι, ο Μάνος Παπαδόπουλος έκλεινε τα ραντεβού των πάρτι. Η καφετέρια ήταν το στέκι όπου ψάρευαν αθώα παιδιά και τα οδηγούσαν στο στόμα του λύκου. Δεν πρόλαβα να φθάσω στην Αθήνα και οι φερόμενοι-νες ως πόρνες της τηλεόρασης είχαν αρχίσει να «κελαηδάνε» ότι οι δύο γιοι της γνωστής πλέον οικογένειας είχαν πέσει θύματα της εμπορευματοποίησης της κοινωνικής ζωής! Αξίζει ένα τεράστιο «φτου» σε όλους αυτούς, στους καναλάρχες και στις οικογένειές τους, για την αισθητική και τις αντιλήψεις τους. Κακομαθημένα πλουσιόπαιδα και φαντασμένοι υπηρέτες, γελωτοποιοί της Αυλής με λίγα λόγια, οι οποίοι με χρυσά ρολόγια και πούρα στο στόμα βίωναν την ψευδαίσθηση του επιτυχημένου επιχειρείν.
Οργανωμένη μαστροπεία, με υποψιασμένες κοπέλες επαγγελματίες του είδους, αλλά και ανυποψίαστα, αθώα πλάσματα τόσο στην Αθήνα όσο και στη Θεσσαλονίκη. Μόνο που τώρα τα στόματα άνοιξαν και τους περιμένει η κόλαση. Όταν ο υιός Λεβέντης συνελήφθη και κρατήθηκε στην Ασφάλεια, έσπευσε στη Θεσσαλονίκη η μητέρα του. Η γυναίκα με την πλούσια φιλανθρωπική και πολιτιστική δράση. Θα τα διαπιστώσετε όλα αυτά στη συνέχεια του ρεπορτάζ. Το μπλέξιμο του γιου της ανέλαβε ένα από τα βαριά δικηγορικά ονόματα της πόλης. Ο Τσάκος, παλαιός μου γνώριμος, υπερασπιστής αντιδίκων μου. Ποιους να επηρέασε, άραγε, η παρουσία μιας ισχυρής μάνας στην πόλη; Θα σας πω μόνον ότι, σε κάποια συνάντηση μεταξύ αντίθετων πλευρών, κάποιο από αυτά τα θρασίμια τόλμησε να ξεστομίσει στον συνομιλητή του την εξής φράση: «Σκέψου καλά πριν τα βάλεις με μπίλιονερ»! Οι μπίλιονερ, όπως γνωρίζετε, δεν μένουν ποτέ μόνοι. Κυκλοφορούν με πολιτική ουρά και, φυσικά, δεν βιώνουν ποτέ τη μοναξιά των τεσσάρων τοίχων της Γεωργίας. Το κακό για όλους αυτούς είναι ότι η Γεωργία τώρα απέκτησε μεγάλη παρέα που είναι ανήσυχη και όταν τα «πάρει» κάνει χοντρές πλάκες.
Τα υπόλοιπα μπορείτε να τα παρακολουθήσετε στη συνέντευξη. Μια συνέντευξη που είμαι σίγουρος ότι ανοίγει έναν μεγάλο κύκλο έρευνας τόσο δημοσιογραφικής όσο και δικαστικής. Το πάρτι συνεχίζεται στη δική μου σουίτα πλέον και είναι γνωστό τοις πάσι ότι φημίζομαι για τη… φιλοξενία μου. Γεωργία Μπίκα, ένα μεγάλο «ευχαριστώ» που με έκανες να αισθανθώ τόσο άνετα!
Η συνέντευξη της Γεωργίας Μπίκα στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο:
