Δεν είναι πλέον μυστικό πως το πολιτικό σκηνικό μυρίζει εκλογές. Αυτό μπορούν να το αντιληφθούν όλοι όσοι ασχολούνται με την πολιτική ζωή της χώρας. Με την προοπτική λοιπόν, των εκλογών να μοιάζει κοντινή, στα κόμματα εξελίσσονται ζυμώσεις και διαμορφώνονται στρατηγικές για την επόμενη ημέρα.
Έχουμε μια κυβέρνηση που βρίσκεται σε φάση ταχύτατης φθοράς και πάντως έχοντας αφήσει πίσω προ πολλού τις καλές της ημέρες. Ο κόσμος διαμαρτύρεται για το εντεινόμενο κύμα ακρίβειας στην αγορά, για την διαχείριση της πανδημίας, τα αλλεπάλληλα lockdown και τους καταναγκαστικούς εμβολιασμούς.
Με αυτή την κατάσταση διαμορφωμένη ο Κ. Μητσοτάκης δέχεται εισηγήσεις για προσφυγή στις κάλπες όσο το δυνατόν πιο γρήγορά, πριν τα πραγματικά ποσοστά της ΝΔ καταρρεύσουν. Και μιλάμε για τα πραγματικά ποσοστά, διαχωρίζοντας τα από αυτά που αναφέρονται στις δημοσκοπήσεις που κατά καιρούς δημοσιεύονται στα μέσα.
Στις αληθινές δημοσκοπήσεις, αυτές που τα κόμματα έχουν στα χέρια τους, η ΝΔ βρίσκεται κάτω και από το 30% που είναι το καλύτερο ποσοστό που συγκεντρώνει με αναγωγή αυτή την στιγμή στις φανερές δημοσκοπήσεις.
Με την κυβερνητική φθορά λοιπόν να είναι ταχύτατη για τους λόγους που προαναφέραμε, ανοίγει η όρεξη σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝ.ΑΛ. που θεωρούν ότι υπάρχει πλέον προοπτική εξουσίας για μια κυβέρνηση συνεργασίας τριών κομμάτων της κεντροαριστεράς.
Άλλωστε το παράδειγμα της Γερμανίας ενισχύει αυτές τις τάσεις. ΣΥΡΙΖΑ – ΚΙΝ.ΑΛ. – Μερα25 είναι ένα σενάριο που φαίνεται να συγκεντρώνει την υποστήριξη κάποιων ισχυρών προσωπικοτήτων της χώρας. Γύρω λοιπόν από αυτό το σενάριο υπάρχει μια κινητικότητα στην οποία θα εντάσσαμε και τις πρόσφατες δηλώσεις Βενιζέλου για κακή διαχείριση της πανδημίας και τις λίγο παλαιότερες για κυβερνήσεις συνεργασίας αλλά και όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για την εμφάνιση ενός νέου εντύπου που θα κινείται προς αυτή την πολιτική κατεύθυνση.
Ωστόσο τα σενάρια πολλές φορές σκοντάφτουν στην πραγματικότητα. Το ΚΙΝ. ΑΛ. το σχήμα διάδοχος του άλλοτε κραταιού ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται αντιμέτωπο με μια βαθιά κρίση. Κρίση ταυτότητας, κρίση υπαρξιακή, κρίση προσανατολισμού. Θεωρούμε πολύ δύσκολο να βγει αλώβητο από τις εσωκομματικές εκλογές καθώς εντός του κόμματος έχουν διαμορφωθεί δυο στρατόπεδα με διαφορετική κατεύθυνση.
Σε περίπτωση νίκης Α. Λοβέρδου το κόμμα κάνει κεντροδεξιά στροφή. Αντιθέτως οι άλλες δυο ισχυρές υποψηφιότητες αυτές της Φ. Γεννηματά και του Ν. Ανδρουλάκη ευνοούν κεντροαριστερές συνεργασίες. Πως μπορεί το κόμμα να μείνει ενωμένο ενώ εξελίσσεται η ιδιόμορφη αυτή διελκυστίνδα;
Εξάλλου κινήσεις συνεργασίας μπορούν και στην Πειραιώς να σκεφτούν. Με βασική προϋπόθεση βεβαίως να έχουν διαχειρίσιμα ποσοστά, όχι δηλαδή πολύ κάτω από το 30 %. Αν, ας πούμε, συγκεντρώσουν ένα 27% (που το έχει αν δεν καθυστερήσει και άλλο τις εκλογές η ΝΔ) και με το πολύ πιθανό σενάριο να μπουν 2 δεξιά κόμματα (η Ελληνική λύση με διπλασιασμένα ποσοστά και ακόμα ένα θα είναι σίγουρα μέσα στην επόμενη Βουλή ενώ επιπλέον 2 δεξιά σχήματα βρίσκονται κοντά στο όριο αυτή την στιγμή) τότε ναι μπορεί να προκύψει ένας συνασπισμός της κεντροδεξιάς με έναν όρο όμως: Πως δεν θα βρίσκεται ο Κ. Μητσοτάκης στην αρχηγία του κόμματος καθώς αυτός αποτελεί κόκκινο πανί για τους δεξιούς ψηφοφόρους.
Κάπως έτσι διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό της χώρας μπροστά στην επερχόμενη αναμέτρηση των επόμενων εκλογών όποτε κι αν αυτές γίνουν. Ας σημειωθεί ότι στην ΝΔ νιώθουν μια ανασφάλεια για τις κινήσεις του Α. Σαμαρά.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη ρίξει τις προειδοποιητικές «βολές» του και στα πηγαδάκια των βουλευτών της ΝΔ πλανάται το ερώτημα «πόσους έχει;» καθώς το παρελθόν είναι γνωστό.
Σε όλα αυτά που καταγράψαμε αστάθμητος παράγοντας μπορεί να αποδειχτεί η «από το πουθενά εμφάνιση» κάποιου νέου σχήματος που θα διεμβολίσει τον ανοχύρωτο χώρο στα δεξιά της ΝΔ. Κάτι χειροπιαστό ωστόσο δεν υπάρχει αυτή την στιγμή.
Πηγή: dynatielladanews.com
