Δεν λέει να ηρεμήσει η κατάσταση στην Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (ΕΑΒ). Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια, έχει προκληθεί νέα, σοβαρή αναστάτωση. Οι εργαζόμενοι βρίσκονται στα … κάγκελα. Απεργούν !
Η, δε, διορισμένη από τον ίδιον διοίκηση της ΕΑΒ νίπτει τας χείρας της. Με ανακοίνωσή της, παραδέχεται ότι η εταιρεία βρίσκεται σε «ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή για το μέλλον της», αλλά δηλώνει ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό, και πετάει το μπαλάκι στην κυβέρνηση. Αυτό το μπάχαλο σε μια εταιρεία νευραλγικής σημασίας για τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις (ΕΔ), δείχνει εμφανώς ότι είναι πομφόλυγες οι κυβερνητικές δηλώσεις περί ανάπτυξης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, της οποίας πυλώνας υποτίθεται ότι θα ήταν η ΕΑΒ.
Παράλληλα, καθίσταται εμφανής η ανικανότητα της σημερινής – παχυλά αμειβόμενης – διοίκησής της εταιρείας να επιλύσει προβλήματα, παρ’ ότι εδώ και πολύ καιρό τα γνωρίζει, και μάλιστα επανειλημμένως το τελευταίο διάστημα είχε γίνει αποδέκτης πάμπολλων διαμαρτυριών εκ μέρους των εργαζομένων. Εκτός πια, κι΄ αν αδιαφορεί για την ΕΑΒ, όπως άλλωστε εμφανώς την απαξιώνει η ίδια η κυβέρνηση, και την αφήνουν να «σαπίζει», προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων. Οπως και να’ χει, όλα αυτά δείχνουν την απαράδεκτη στάση της ηγεσίας της κυβέρνησης έναντι της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας.
Κατά τα λοιπά, το μόνο που ξέρουν να παπαγαλίζουν οι κάθε λογής κυβερνητικοί … φωστήρες, είναι ότι η Τουρκία έχει φτιάξει ισχυρή πολεμική βιομηχανία και ότι η Ελλάδα πρέπει να την προλάβει. Ο, δε, Ν. Δένδιας πομπωδώς ομιλεί περί «καινοτομίας» και εκσυγχρονισμού των ΕΔ. Η περίπτωση της ΕΑΒ δείχνει ανάγλυφα ότι πρόκειται για εκ του πονηρού κυβερνητικά φληναφήματα, με στόχο την παραπλάνηση της κοινής γνώμης.
Οσον αφορά τη διοίκησή της, αντί να ασχολείται με το να διαφημίζει την ένταξη ελληνικών αντι-drones συστημάτων υπό ισραηλινό «καπέλο», και να το ιδιοποιείται ως ΕΑΒ – αν και δεν πρόκειται για κατασκευή της – καλύτερα είναι να λύσει τουλάχιστον ορισμένα στοιχειώδη προβλήματα που εμποδίζουν την εταιρεία να λειτουργήσει.
Το εντυπωσιακά απίστευτο είναι ότι, εν μέσω της νέας κρίσης στην ΕΑΒ, η διοίκησή της αναγνωρίζει ότι «βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη καμπή για το μέλλον της εταιρείας μας», και τώρα πια που έχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι, με τεράστια καθυστέρηση, και αφού έχει εκδηλωθεί νέος γύρος αναταραχής στην εταιρεία, ισχυρίζεται ότι «καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίσει τα κεκτημένα σας και να αποτρέψει οποιαδήποτε περικοπή στις απολαβές σας». Αν κρίνει κανείς, πάντως, από τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των εργαζομένων, αλλά και από τις προειδοποιήσεις που είχαν απευθύνει στη διοίκηση εδώ και πολύ καιρό, ουδείς πιστεύει τους ισχυρισμούς της.
Στην ανακοίνωση που εξέδωσε η διοίκηση της ΕΑΒ, στις 2 – 2 – 2026, ενώ παραδέχεται τις απαράδεκτες περικοπές που γίνονται, όπως την «αναστολή καταβολής του “επιδόματος ευδοκίμου υπηρεσίας”», υποστηρίζει ότι αυτό «δεν αποτελεί επιλογή της Διοίκησης». Εμφανίζεται, δε, ως ο … «καλός εργοδότης» που φροντίζει για τους εργαζόμενους, αναφέροντας ότι θα «ενεργήσει με υπευθυνότητα για να προστατεύσει την ΕΑΒ και τους ανθρώπους της από τέτοιες οδυνηρές συνέπειες». Δηλαδή, τι θα κάνουν οι διευθύνοντες; Θα παραιτηθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τους κυβερνητικούς χειρισμούς;
Βέβαια, οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για μια σειρά «κοψίματα» στα εισοδήματά τους. Οπως και να’ χει, είναι απορίας άξιον … τι ρόλο παίζει η – διορισμένη από την κυβέρνηση – διοίκηση της εταιρείας. Βρίσκεται εκεί για να δικαιολογεί τον παχυλό μισθό της, αφήνοντας την εταιρεία να την υποβαθμίζει η κυβέρνηση, ή για να λύνει προβλήματα, προκειμένου να διασφαλίζει την απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησης προς όφελος των Ενόπλων Δυνάμεων και της Αμυνας; Αν προσπαθεί να κάνει το δεύτερο, κάτι για το οποίο σφόδρα αμφιβάλλουν οι εργαζόμενοι, προφανώς έχει αποτύχει, όπως άλλωστε δείχνει η νέα αναταραχή που έχει προκληθεί στην ΕΑΒ.
